DE VERHALEN

De Prinses en De Hofdames

Logo_prinses

In 1074, op de kop af 111 jaar voordat Den Bosch wordt gesticht, strijkt een rode gloed over het moerasland waarin Dommel, Aa en Dieze samenkomen. De weinige stervelingen die dit rode licht durven te naderen, zwijgen naderhand over wat zij hebben aanschouwd. Maar hun ogen zijn zachter dan ooit tevoren. Bovendien lijken ze ingewijd in een wonderlijke gebarentaal. Als zij – die in het moeras voortaan De Zieners worden genoemd – elkaar ontmoeten, leggen ze hun rechterhand op hun hart. Vervolgens bedekken ze die met hun linkerhand, waarna ze hun armen met een glimlach naar de wereld reiken. Ja, alsof ze hun hart aan de wereld schenken.

Op een mistige dag in 1196, als de stad elf jaar bestaat, verdwaalt een meisje op de drassige gronden ten zuiden van Den Bosch. Tien dagen lang zoeken haar ouders tevergeefs. Maar bij het krieken van de elfde dag verschijnt het verloren kind. Ze oogt als een prinses, draagt imponerende kleren en haar ogen lijken plooiend fluweel. In haar handen draagt ze een vlammend rood kistje. Het lijkt in brand te staan. Maar het verkoolt niet. Het meisje vertelt dat ze de dood nabij was. Totdat de rode gloed, waarover zovelen al jaren spreken, toenam in kracht. Boven de moerassen zag het meisje een dansend hart. Groot, rood en bonkend. En het hart sprak: “Pak me vast. Ik zal je de weg wijzen. Alles komt goed. Volg me, als je me vertrouwt.” Zo gidste Het Hart het verloren meisje uit het moeras.

Toen ze vaste grond onder de voeten kregen, zei Het Hart: “Ik heb een opdracht. Op 6 maart 2011 zul je die uitvoeren. Jij bent uitverkoren. Als de Prinses van Het Hart zul je mij helpen. Tot die tijd moet je wachten. Sterven zul je niet – daar zorg ik voor. Maar je moet me wel verbergen. Want ik heb vijanden. Mensen die individualiteit en eigenbelang hoger aanslaan dan saamhorigheid en liefde. Ze zullen in aantal groeien.”

Het meisje verstopte het kistje met Het Hart op de plek waar nu het Hellegat ligt. “Heb geduld”, fluisterde het hart bij het afscheid. Toen keerde het meisje zich om.

Eeuwen gingen voorbij. Het Hellegat kleurde soms rood, maar niemand kon dat mysterieuze verschijnsel verklaren. Den Bosch groeide. Er was voorspoed. Toch mopperden veel mensen. Er was chagrijn. Boosheid. Zelfzucht. En afgunst.

Eind februari 2011 zal de Prinses van het Hart op een nacht wakker worden. Een stem zal haar slaapkamer vullen. De stem van het verborgen hart. “Kom me halen”, zal het klinken. “Breng me terug naar de wereld, want ik ben hard nodig. Draag me, bewaak me en toon me aan het volk in de drie dagen voor Aswoensdag. Voed me met liefde die je op je weg tegenkomt, en ik zal het chagrijn, de afgunst en de haat verdrijven. Breng me vervolgens om 00.00 uur in de nacht dat Aswoensdag aanbreekt, weer terug. Anders breek ik.”

De Prinses aarzelde geen moment. Ze roeide naar het Hellegat, waar het kistje geduldig wachtte. En zo keerde na ruim 825 jaar Het Hart weer terug onder de Bosschenaren, van wie velen Het Hart zo hevig misten. Wie dit Hart der Harten ziet of aanraakt, zal liefde, warmte, vergiffenis en troost voelen. En vanaf dat moment zelf ook geven.

DE VERHALEN

De Muiterij van Oeteldonk

Logo_Muiterij

Na het verdwijnen van het hart, verdween de liefde uit Oeteldonk. Eeuwenlang was de stad in de greep van kille regels en harteloze bestuurders en ontstond een wereld die draait om geld, macht en prestige.

De muiterij bestaat uit rebellen die in opstand kwamen. Zij verzetten zich tegen de harteloze leiders die hen verboden om vanuit het hart te leven en feest te vieren. En vooral om openlijk de liefde die je voor elkaar kunt voelen, te laten zien.

De rebellen verzamelden zich onder de bruggen van De Dieze en spraken af om de liefde te gaan redden waar het kon.  Ze beloofden plechtig eeuwige trouw aan de Prinses van het hart. Die schonk hen een machtig wapen in de strijd: de eeuwige schoonheid. Daarmee kunnen ze harten openen van mensen die de liefde heimelijk bij zich dragen. Om bij deze mensen te testen of ze het hart op de juiste plaats hebben zitten, dragen ze een magisch mes bij zich. Daarmee zetten ze een kruis op de plek waar normaal het hart zit. Als de kleur van het “bloed” Oeteldonk-groen wordt, betekend dit dat een verloren hart weer tot leven is gekomen. Dat deze persoon weer ontvankelijk is voor liefde, passie en hartstocht, en gekust mag worden.

Op plekken waar de liefde van de Prinses soms niet gevoeld wordt, omdat de harten van de mensen gesloten zijn, zorgt de muiterij dat de mensen open gaan staan om de liefde binnen te laten komen. Liefdevol of muitend, alles is geoorloofd! Geen regels! Alleen het gevuul!

DE VERHALEN

Yachtclub van de Hartenjagers

Logo_hartenjagers

In de tijd dat de prinses nog teruggetrokken leefde in het moeras, en niemand van haar bestaan wist, maakte een groep oudere mannen jacht op het hart.

Ze zochten overal, vooral per schip. Maar ze hadden moeite koers te houden.  Velen verloren zichzelf of het zicht op hun thuishaven en keerden niet meer terug. Ondertussen groeide het verderf, als een schimmel op een natte muur.

De prinses zag dit en besloot in te grijpen. Ze verliet tijdelijk het moeras en riep de vrouwen bijeen. Ze vroeg hen hun zonen stevige nieuwe schepen te laten bouwen die bestand waren tegen de duistere krachten die al zoveel levens hadden verwoest.

Querida wist dat alleen jonge harten innovatieve kracht combineren met een passie voor het goede. De jongens moesten minimaal 16 jaar zijn en maximaal 22.

Met hun koersvaste schepen en jeugdige vastberadenheid werden de duistere krachten verdreven. Elke nieuwe generatie hartenjagers kan zij passie kwijt in de jacht op het zuiverste hart.

Een echte hartenjager verkent vele harten om te zien welke het grootste, sterkste en meest liefdevolle is. Maar: hij breekt er geen en houdt er een. Aan dat hart der harten zal hij het zijne voor altijd verbinden.

DE VERHALEN

de Hertjes

Logo_hertjes

De hertjes dartelen in het moeras. Snel en met vrolijke sprongen. Hun hoofdjes bedekt met verlichte hoorntjes. In de buurt van De Prinses lijkt het haast of ze zweven. Vol energie en onbevangen houden ze Het Hart jong en sprankelend.

Ze  laven zich aan lucht en rode bessen. En als de heraut de juiste toon speelt, komen ze bij elkaar en stellen zich in een lijn op. Dat is nodig om te weten of ze er nog allemaal zijn. Want hartenjagers en ander mannelijk schoon staan altijd op de loer om een hertje te vangen.

Toen de prinses haar gevaarlijke tocht door het moeras maakte om Het Hart terug te brengen naar Oeteldonk, werd ze beschermd door haar gevolg en de Muiterij. Maar de tocht was bar en lang. Het hart verouderde rap.

Plots waren daar de hertjes. Hun energie redde het hart en verjongt ook nu nog iedereen. Met hun gedartel zijn ze moeilijk te vangen en weten ze elk kwaad weg te leiden. Om vervolgens de dans te ontspringen en terug te keren naar het hart.

Waar hertjes dartelen, verjongt alles en wordt elke dreiging verdreven.

DE VERHALEN

De Bjoetiekezen

Schermafbeelding 2017-01-30 om 09.49.14

Elk koningshuis heeft zijn eigen mysterie. Dat van De Prinses bestaat uit De Bjoetie Kezen.

De Bjoeties zijn altijd in de buurt van Querida. Met magische spullen in hun kleine koffertjes. Zij bewaken de schoonheid. Van De Prinses, en van eenieder die in hun buurt komt.

Het zijn er altijd drie. Drie Kezen. Als zij in de juiste constellatie staan, geschiedt het wonder. Iedere sterveling op reukafstand verjongt spontaan. Verborgen schoonheden komen tot leven. Doffe haren gaan glimmen. Wangen en lippen krijgen kleur. Zelfs diepe rimpels weten zij met hun mysterieuze naalden te verjagen.

Het Hart geeft de schoonheid die van binnen komt. De Bjoeties betoveren de buitenkant.

Army OetelNeevie

DE VERHALEN

De OetelNeevie

OetelNeevie

Door de drooglegging werd het moeilijker voor De Prinses om zich over het water te verplaatsen. Vele stukken moeras waren hun nat verloren. Er waren steeds meer plekken waar de schepen van De Prinses niet komen konden. Waar het hart niet kon stralen.

De schepsels van de OetelNeevie, half oetel half mens, schoten te hulp. Zij zijn de balans tussen nat en droog. Ze schuiven over land en water, door het moeras en de straten.

De oetelmannen van de OetelNeevie komen uit alle rangen en standen, hebben vele kleuren en overtuigingen en drinken alles van cola tot bier. Als groep zijn ze één. Altijd.

Ze beschermen Het Hart en De Prinses en banen haar pad.

Zodat Het Hart overal kan komen en niet alleen de schippers en de waterbewoners raakt, maar ook mensen en dieren die op het droge hun plekje hebben gevonden.

De OetelNeevie is te vinden rondom de schepen van de Oetelvloot. De oetelmannen trekken de koets van De Prinses in de intocht. Eenmaal in Oeteldonk houden ze overal de vochtbalans in de gaten. Ze controleren voor de prinses de etablissementen op voldoende drank en overvloedige liefde. Zijn er tekorten, dan brengen zij rap Prinses en Hart ter plekke zodat glas noch hart in Oeteldonk ooit droog hoeft te staan.